Een onverwachte start

Mijn borstvoedingsreis begint totaal onverwacht.

We wouden heel graag een kindje maar dat liep allemaal anders dan anders.
Ik had wel al bedacht en met mijn man besproken dat wanneer het mocht lukken om zwanger te worden ik heel graag borstvoeding zou willen geven. Bij vriendinnen had ik al gezien dat dat niet altijd wou lukken of even makkelijk zou zijn. Dus de wens was er, maar we zouden wel zien hoe het loopt.

Ik had een fijne zwangerschap ik voelde me goed en met de kleine in mijn buik ging het ook goed. Totdat ik met precies 25 weken heftige buikpijn kreeg op mijn werk.
Ik werd met spoed per ambulance naar het UMCG gebracht. Bij binnenkomst braken mijn vliezen en werd ik onder narcose gebracht en nog geen 6 minuten later kwam onze zoon Hylke met een spoedkeizersnede op deze wereld. Natuurlijk veel te klein, een prematuur mannetje van 975 gram en 35 cm lang.

Ik begon wakker te worden na de narcose en besefte me nog niet wat er gebeurd was. Er kwam een verpleegkundige naar mij toe, ze feliciteerde me en zei vervolgens gelijk: ik heb van je man gehoord dat je borstvoeding wil geven. Ik kom zo terug om je te helpen met kolven. Langzaamaan kwam alles binnen en ik dacht dit kan niet goed zijn, hoe durft ze me te feliciteren.

Toen ik goed wakker was mocht ik met bed en al bij ons kleine mannetje gaan kijken die in de couveuse op de neonatologie lag. Een klein hummeltje aan het zuurstof en met allemaal slangetjes om hem heen. Er werd mij uitgelegd hoe ik moest gaan kolven en ook het belang hier van. Voor premature baby’s is borstvoeding zo ontzettend veel beter dan flesvoeding. Deze kleine baby’tjes die zo ontzettend kwetsbaar zijn en nog helemaal niet klaar voor deze wereld. Ze kunnen vaak flesvoeding niet aan, dit is re zwaar voor de darmpjes en kan vervolgens tot darmontstekingen lijden met als gevolg dat ze kunnen komen te overlijden.
Met borstvoeding is die kans er ook maar vele malen kleiner. Zo bijzonder, hoe het vrouwen lichaam in elkaar zit. Mocht je met 25 weken bevallen is je moedermelk heel anders dan met 40 weken. Het heeft wat je kindje dan nodig heeft.

Het enigste wat ik voor ons kleine mannetje kon doen om zijn overlevingskansen te vergroten was hem borstvoeding geven. Eerst kreeg hij 1 ml per 2 uur en zo werd dat steeds meer. Wij zaten ondertussen in het RonalMcDonald huis, Hylke kon de productie van zijn moeder niet bijbenen. Familie bracht de overgebleven melk richting onze diepvries thuis.

Het was een ontzettend spannende tijd, maar wat heeft hij het goed gedaan. Na 14 1/2 week mochten we hem eindelijk mee naar huis nemen. Aan de borst wou Hylke niet.
Dus ik bleef ook thuis kolven. Dit heb ik volgehouden totdat hij 6 maanden oud was. Het kostte mij zoveel energie, de momenten dat hij sliep zat ik weer te kolven dus ik had geen rust. Het lukte mij niet meer om dit zo te blijven doen. Maar ik was trots dat ik het 6 maanden volgehouden had en dat ben ik nog steeds. Na 6 maanden lag er nog heel wat in de vriezer dus Hylke heeft nog een tijdje flesvoeding en borstvoeding gehad. Trots dat ik dit voor hem heb kunnen doen. En zie hem nu, een gezonde kleine man van 2 jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *